Słowa, słowa, słowa- wiersz

What do you read, my lord?
Words, words, words.

(William Shakespeare, Hamlet)

Słowa, słowa, słowa

Wiesz, czasem marzy mi się,

Że jestem władczynią, królową słów, słów, słów.

Królowa czegokolwiek musi nienagannie wyglądać,

Więc ostatnio poświęcam dużo czasu na dbanie o wygląd

Czasem wyobrażam sobie,

Że trzymam słowa, słowa, słowa

Na krótkiej smyczy,

Po prostu krótko za gardło, za łeb

Ale też spuszczam, kiedy chcę.

Mogłabym nimi poszczuć.

Lub wpłynąć na ludzi,

Żeby zmienili poglądy czy coś,

Ale każdego dnia coraz mniej mi się chce.

Mogłabym wzruszyć, wywołać litość i trwogę

To już bardziej mi się chce.

Mogę też napisać najpiękniejszą modlitwę

I spróbować ubłagać Boga,

By zechciał lekko zmodyfikować

Swój plan co do mnie,

Ale nie wiem, czy się uda

O, zabić

Słowami, słowami, słowami

Też przecież można,

Ale ja nie umiem.

A jak będę chciała,

To napiszę byle jakie na kartce,

Wsadzę do kapelusza, wyciągnę

I sklecę zgrabną formę

Poetycką lub prozatorską.

Kto królowej słów, słów, słów

Zabroni?

Więc tylko panuję nad nimi w milczeniu

Siedzę na tronie, który jest kupą pogniecionych ciuchów

W trampkach i przekrzywionej koronie,

Czasem znowu garnek przypalę czy coś...

Okopuję się, walczę z szalonym natłokiem myśli,

Które chcą mnie doprowadzić do totalnego wariactwa.

I piszę słowa, słowa, słowa

I nie śni mi się wydać im polecenie,

By ścięły Alicji głowę.

Później trzeba poprawić koronę,

Uśmiechnąć się

I reprezentować swoje małe, zrujnowane księstwo.

Byle godnie i z szaconkiem.

Królowa czegokolwiek

Musi z pewnością nienagannie wyglądać.